Ο κ. Μπακογιάννης και η παράταξή του επέλεξαν τελικά να μην συνταχθούν με τους δημοτικούς συμβούλους που ζήτησαν από την πολιτεία νομοθετική ρύθμιση που θα αποτρέψει τόσο την κάθοδο του καταδικασμένου νεοναζί Κασιδιάρη στις αυτοδιοικητικές εκλογές, όσο και γενικότερα την εκλογή σε οποιοδήποτε αιρετό αξίωμα προσώπων που η δικαιοσύνη έχει καταδικάσει για εγκληματικές πράξεις με ναζιστικό και ρατσιστικό κίνητρο και συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση.

Ομοίως, η παράταξη του κ. Μπακογιάννη αρνήθηκε τελικά να στηρίξει ψήφισμα για την απόσυρση της απόφασης του Υπουργείου Πολιτισμού να ανακαλέσει την παραχώρηση του κτιρίου της Ερμού 134-136 στον Σύλλογο Ελλήνων Αρχαιολόγων, ενός χώρου που επί δεκαετίες έχει λειτουργήσει σαν κύτταρο πολιτισμού στην πόλη.

Οι αρνητικές τοποθετήσεις του κ. Μπακογιάννη στα δύο ψηφίσματα είναι ενδεικτικές της αντίφασης ανάμεσα στις διακηρύξεις του και στην πρακτική του. Λέει ότι δεν θέλει να γίνει μάνατζερ του Κασιδιάρη, παραδίνει όμως τους δημότες στο κήρυγμα μίσους που θα αποτελεί η ενδεχόμενη προεκλογική εκστρατεία του. Μιλά για μια ζωντανή πόλη δημιουργίας και επιτρέπει στην αυταρχική εμπάθεια της κ. Μενδώνη να στερεί από τους Αθηναίους και τις Αθηναίες ένα δημόσιο αγαθό, έναν πολύτιμο χώρο γνώσης, διαλόγου και ανταλλαγής ιδεών.