Η απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, τον περασμένο Ιούλιο, ήταν μια δικαίωση των κατοίκων των Εξαρχείων που συλλογικά και τεκμηριωμένα έχουν αναδείξει τα προβλήματα με την χωροθέτηση του σταθμού στην πλατεία Εξαρχείων και την επέκταση των λαμαρινών μέχρι τα κατώφλια των γειτονικών πολυκατοικιών.

Η απόφαση υποχρέωνε τις εταιρίες ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΕΤΡΟ, ΕΡΕΤΒΟ και ΑΒΑΞ “να αναστείλουν την επέκταση του εργοταξίου σε όλο το μήκος της οδού Θεμιστοκλέους” και να απελευθερώσουν τον πεζόδρομο, στο μέτρο που “να επιτρέπεται η ακώλυτη πρόσβαση οχημάτων εκτάκτου ανάγκης (λ.χ. πυροσβεστικών οχημάτων και ασθενοφόρων)”. Χθες Πέμπτη, περισσότερο από 3 μήνες μετά, ο εργολάβος ξεκίνησε επιτέλους τη διαδικασία συμμόρφωσης με την απόφαση του δικαστηρίου, ξηλώνοντας τις λαμαρίνες και απελευθερώνοντας την δίοδο για οχήματα εκτάκτου ανάγκης στη Θεμιστοκλέους.

Τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς και το μετρό είναι σημαντικά για την Αθήνα και την κινητικότητα των κατοίκων της. Αυτό όμως δεν αποτελεί άλλοθι για αυθαιρεσία, ανεπαρκή πολεοδομικό σχεδιασμό και μη τήρηση κανόνων και διαδικασιών. Η Ανοιχτή Πόλη έχει αναδείξει τα θέματα που προκύπτουν με το μετρό στα Εξάρχεια σε αλλεπάλληλες συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου: Από το ζήτημα της προβληματικής αρχικής χωροθέτησης, με την καταστροφή του πρασίνου, μέχρι πιο πρόσφατα, την περιφρόνηση ακόμα και βασικών κανόνων ασφαλούς λειτουργίας της πόλης.

Σημαντικά έργα, όπως αυτό του μετρό, πρέπει να λειτουργούν ακριβώς ως παραδείγματα ουσιαστικής διαβούλευσης και σεβασμού στο περιβάλλον, στην καθημερινή ζωή και στην ιστορία της πόλης.